ντας). Ισως ο "ηρεμος" (ειρωνικο, καθως δεν διακρινομαι απο αυτη τη λεξη), ή ακομη και ο "ισκιος" καθως θα εκανα ελιγμους πισω απο τον αντιπαλο και θα τον στραγγαλιζα. Σιγουρα δεν θα χα καποιο κοινοτυπο ονομα. Αν ομως ειχα θα με λεγανε Αλεξ Φριγουει (αγγλοσαξονικα Alex Freeway).
Θα μουν γυρω στα 25, χαμενος. Δεν θα χα δουλεια-καθως πρεπει, τουλαχιστον. Θα ζουσα σε μια τρωγλη, ενα καταγωγι και θα καπνιζα ολη μερα. Θα ακουγα μουσικη στη διαπασων και θα χορευα το ''You Never Can Tell'' του Chuck Berry. Θα μου αρκουσαν απλα πραγματα, οπως να ποτιζω το ενα και μοναδικο λουλουδι μου και να μιλαω στον καφε και στο τσιγαρο μου. Εξαλλου ποιος χρειαζεται φιλους; Ολοι καποια στιγμη φευγουν. Οχι σαν τον καφε ή τα τσιγαρα. Οπως τα τρενα και τα αμαξια. Θα αγναντευα απ το παραθυρο του σπιτιου μου και θα χαζευα τις αδεσποτες γατες. Μια απο αυτες, μια ασπρομαυρη, θα την λεγανε Φεριγκατο. Θα ακουγα και Presley. Πολυ Presley. Και Beatles, μην ξεχνας τους Beatles.
Καπου αναμεσα στο "A Hard's Day Night'' και στο ''Yellow Submarine'' θα εκανα ενα διαλειμμα για να αλλαξω θεση στα επιπλα. Θα το εκανα αυτο αν ημουν ηρωας ταινιας. 'Η βιβλιου. Θα μετακινουσα το βιντατζ τραπεζακι, τον κοκκινο καναπε και το φυστικι λαμπατερ δεξιοστροφα. Ενιοτε και αριστεροστροφα, αναλογα με τις ορεξεις μου. Θα χα και εναν κουμπαρα. Γουρουνακι. Σπασμενο, καθως δεν θα χα υπομονη να περιμενω να γεμισει πριν τον σπασω. Εξαλλου, χρειαζομαι λεφτα για την βενζινη της βεσπας μου. Θα ηταν μια κοκκινη GS 50αρα( ποτε δεν ειχα λεφτα για κανονικο διπλωμα και το φυτο μου παντα με κοροιδευε) και θα χα ενα κρανος με την Αγγλικη σημαια (Union Jack!). Θα εσκιζα τους δρομους και θα ενιωθα πως πεταω. Θα φοραγα και φαρδια κασκολ.Και γυαλια.
Ετσι οπως θα εμοιαζα σαν να εχω ξεπηδηξει απο γαλλικη ταινια, θα εβριζα τους ταξιτζιδες, τις γατες-οχι τον Φεριγκατο- τα σκυλια, τις γριες, τα παιδακια, τα αμαξια. Εξαλλου ετσι κανουν οι καλοι οδηγοι! Θα παιζα και ξυλο για την τιμη των οπλων του να σε ηρωας βιβλου. 'Η ταινιας. Θα σφυριζα σε κοπελιτσες και θα τους εκλεινα το ματι καθως θα τραγουδουσα "She is a lady...'' του Tom Jones. Αλλα καμια δεν θα ανεβαινε στη βεσπα μου. Δεν ειμαι εγω o Gregory Peck στο Roman Holiday. Ειμαι πιο πολυ σαν τον τυπα απο το Trainspotting. Θα μπορουσα τουλαχιστον.
Ισως να μουνα συγγραφεας. Χωρις εμπνευση και ασημος - για να εχει υποθεση η ταινια- που ψαχνει για τη μουσα του. Θα χα και χουγια. Ισως να μετραγα τις τριχες απο τις οδοντοβουρτσες 'η να περπατουσα πλαγιαστα, σαν καβουρι. Ναρκωτικα, δεν το συζητω καν. Πολυ κλισε.Cliche. Δεν θα χα ουτε κινητο. Θα εγραφα μηνυματα με κομμενα γραμματα απο εφημεριδες. Γραμματα διαφορετικα, μεγαλα, μικρα, συγχυσμενα. Θα τα διαβαζα με τις ωρες μεχρι να βεβαιωθω πως ολα ειναι ενταξει. Και μετα θα τα εσκιζα. Τιποτα δεν ειναι αρκετα καλο. Θα μουν και τελειομανης.
Θα συχναζα παντου και πουθενα. Θα επινα πολυ μπυρα και θα εκανα σαματα στα μπαρ. Για αυτο δεν με θελει καμια εκδοτικη για το βιβλιο μου. Μεταξυ μας, μια σειρα απο πασπαλισμενες με επιθετα αηδιες ειναι. Θα ταν.Θα χα και τατου. Οχι πολλα. Πεντε εξι. Μια αγκυρα, ενα ζευγαρι γυαλια, και μια ημερομηνια. 3-4-78. Τοτε γνωρισα τον Φεριγκατο. Θα μουν και μυωπας.
Μυωπας οχι σαν τον Lenon. Σαν τον Morrissey. Θα τα φοραγα για αποψη,κυριως. Η τα βραδια που θα διαβαζα βιβλια κοντα στο τζακι του σπιτιου μου. Που θα ταν τρωγλη. Οχι απο αποψη χωρου, αλλα ακαταστασιας. Θα χα και ενα χρυσοψαρο, που δεν θα το φροντιζα. Ηξερα πως δεν θα μου κρατησει κακια. Εξαλλου εχει μνημη 2 δευτερολεπτων.
Δεν ημουν παντα ετσι. Στην αρχη του μιλαγα και το φροντιζα. Ωσπου βαρεθηκα να του συστηνομαι ξανα και ξανα. Και το παρατησα. Οπως τη σχολη μου, τους φιλους μου, γενικα τη ζωη. Μου αρκουσε ενα ποτηρι φτηνο κρασι σε μια βεραντα και μουσικη. Απο Peggy Lee μεχρι Blondie και Frank Sinatra. New York New York.
Ετσι θελω να με θυμαστε,
Σαν τον ηρωα που δεν εγινα ποτε. Που μιλουσε στους καφεδες και ακουγε Manfred Mann. Που οδηγουσε βεσπα στη βροχη, και εμεινε για παντα εκει.
ΥΓ: Τα στοιχεια που αναφερθηκαν σε αυτο το ποστ ειναι φανταστικα. Οσοι με ξερουν, θα σας επιβεβαιωσουν οτι καμια τρελα δεν εχω με τις βεσπες και τους Beatles. Oτι δεν θα θελα ποτε των ποτων εναν ασπρομαυρο γατο ονοματι Φεριγκαστο και πανω απο ολα πως ουδεμια σχεση εχω με το ποτο που λεγεται μπυρα. Καληνυχτα, ο Αλεξ, εεε Σ. εννουσα.
