Μια κοπελα που σε μια γιορτη στο δημοτικο ειχε ντυθει μια "εποχη" με κατι λεμονια στο κεφαλι.Οχι, δεν τρελαθηκα.Ακομη δηλαδη.Και ισως το οφειλω σε εκεινη.Οχι ισως,σιγουρα.Ειμαι ενας απο τους προνομιουχους ανθρωπους, που εχουν στη ζωη τους ενα ατομο που θα σου χωσει μια γερη σφαλιαρα οταν το χρειαζεσαι.Δεν λεω, ειναι, με το "γαντι" σφαλιαρα, γιατι η καλλιεργημένη φυση της (γαλλικα και μπαλετο μεταξυ πολλων, πολλων αλλων) την εχουν εξελιξει σε μια καθως πρεπει κυρια με fetish τα παπουτσια.Το κοριτσι-βιβλιοφαγος-συλλεκτης περιοδικων-coffee addict, ομολογουμενως, με ωθει στον αλκοολισμο σε κατι βραδια "συνεδρίες" και υστερα στον απολυτο εξευτελισμο , αποτελεσμα μιας παρτιδας παιχνιδιου trivial.Αλλα χαλαλι της. Εχει ολοκληρη καβα σπιτι της.
Ας σοβαρευετω ομως.Οσο μπορει να σοβαρευτει ο Σαιμον. Ναι, ξερω με βριζεις για την ηλιθια συνηθεια μου να μιλαω στον τριτο ενικο για μενα.Αυτο σου το βρισιδι ειναι που εκτιμω και αγαπαω ομως.Ξερω, εχω χασει πολλα επεισοδια. Θελω να μαι εκει ομως. Και σου υποσχομαι πως θα ειμαι. Στα καλα και στα κακα (οχι,δεν σε ζηταω σε γαμο). Απλα δωσε μου το πατημα. Το πατημα να σε ξαναζησω, να σε γνωρισω, να σε θυμωσω.Θελω να μαι εκει. Κυριως,ομως να εισαι εσυ εδω.
Ξερεις πως δεν μου αρεσει να επαναλαμβανομαι,αλλα το τελευταιο καιρο ειμαι σαν να μου εχει φυτρωσει ενα κουμπι "replay" στο μετωπο. Μην χαθεις. Οχι τιποτα αλλο, απλα εχω εναποθεσει τις εργασιακες μου ελπιδες σε ενα μπαρακι. Που θα χει θαμωνες και ολα θα ειναι χειροποιητα. Και θα χει και εναν χαζο μπαρμαν. Ξερεις εσυ. Μεχρι τοτε ενα ουσκακι '"παιδικο'' για μενα και ενα ποτηρι τεκιλα για σενα, στο μπαλκονι σου, μου ειναι υπερ-αρκετο.Σε αφηνω ομως τωρα γιατι ο Στραβοποδαρος εχει μπει στο δωματιο μου και κυνηγαει το ελαφι σου.
Ξερεις πως δεν μου αρεσει να επαναλαμβανομαι,αλλα το τελευταιο καιρο ειμαι σαν να μου εχει φυτρωσει ενα κουμπι "replay" στο μετωπο. Μην χαθεις. Οχι τιποτα αλλο, απλα εχω εναποθεσει τις εργασιακες μου ελπιδες σε ενα μπαρακι. Που θα χει θαμωνες και ολα θα ειναι χειροποιητα. Και θα χει και εναν χαζο μπαρμαν. Ξερεις εσυ. Μεχρι τοτε ενα ουσκακι '"παιδικο'' για μενα και ενα ποτηρι τεκιλα για σενα, στο μπαλκονι σου, μου ειναι υπερ-αρκετο.Σε αφηνω ομως τωρα γιατι ο Στραβοποδαρος εχει μπει στο δωματιο μου και κυνηγαει το ελαφι σου.
Ειναι μοναχικα μερικες φορες.Χωρις εναν ανθρωπο να σου πει "ωραιο παλτο".Μοναχικα,χωρις εναν ανθρωπο να μοιραστεις τα παιδικα βιβλια σου μαζι του.Οι 4 1/2 φιλοι και εγω μαζι σε αναζητουν.Ακομη και η καμερα που εχω ξεχασμενη σε ενα ντουλαπι.
Φθανει με τα μελο. Μου υποσχεθηκες κατι για τον Σεπτεμβρη.Σε πιστευω και αναμενω.
αφιερωμενο σε ενα κοριτσι που με αποκαλει αδερφο.
No comments:
Post a Comment