Ειδα ενα περιεργο ονειρο. Θελω να στο πω.
Ειδα πως σε μια στιγμη, επαψα να ειμαι ο πιο σημαντικος σου ανθρωπος.
Μειωνομαι απο προτεραιοτητα σε απλη συμμετοχη. Και δεν ξερω αν το αντεχω.
Απλωσα ολα μου τα χαρτια στο πατωμα. Ξεδιπλωσα τη γλωσσα μου και ουρλιαξε το μυαλο μου. Ολα, σε μια στιγμη.
Ειδα πως σε μια στιγμη, επαψα να ειμαι ο πιο σημαντικος σου ανθρωπος.
Μειωνομαι απο προτεραιοτητα σε απλη συμμετοχη. Και δεν ξερω αν το αντεχω.
Απλωσα ολα μου τα χαρτια στο πατωμα. Ξεδιπλωσα τη γλωσσα μου και ουρλιαξε το μυαλο μου. Ολα, σε μια στιγμη.
Στα χαρισα ολα, μα κρατησα μοναχα ενα. Το διπλωσα και του εδωσα την μυρωδια σου.
Σε αυτο το χαρτι, εγραψα το ονομα σου. Καθε φορα και διαφορετικα.
Εγραψα σε αυτο την καθε σου καλημερα. Την καθε καληνυχτα, αξημερωτη και μη.
Μεσα απο αυτο το χαρτι, σε βλεπω να χορευεις. Να μου κρατας το χερι. Να τρεμεις.
Σε βλεπω να με κοιτας απο την ακρη του δωματιου. Να μουτρωνεις και να θλιβεσαι. Σαν κατι να περιμενεις.
Δεν με χρειαζεσαι πια.
Μου ζητας χρονο και χωρο.
Και εγω δεν ξερω τι να κανω.
Ειναι που εγω, ακομη, θελω να σε βλεπω συνεχεια. Που ακομα θα σε εβαζα πανω απο ολους και ολα.
Ειναι που αγαπησα να μου κρατας το χερι και φοβαμαι να με αφησεις. Γιατι θα εισαι παντα το κομματι που θα λειπει.
Δεν με χρειαζεσαι πια.
Μου ζητας χρονο και χωρο.
Και εγω δεν ξερω τι να κανω.
Ειναι που εγω, ακομη, θελω να σε βλεπω συνεχεια. Που ακομα θα σε εβαζα πανω απο ολους και ολα.
Ειναι που αγαπησα να μου κρατας το χερι και φοβαμαι να με αφησεις. Γιατι θα εισαι παντα το κομματι που θα λειπει.
" Και σας ορκιζομαι πως για μια γαμημενη στιγμη, αγγιξαμε το απειρο."
No comments:
Post a Comment